كه يك فرد جاهل به واجبات دين وجود دارد و كسى مىتواند خود يا به وسيلهء ديگرى وى را ارشاد و تعليم كند اين تكليف از او ساقط نمىشود . و اين كارى است كه هر كه به امر دين خود اهميّت مىدهد او را از ديگر كارها باز مىدارد و به آن مشغول مىكند . امّا در عصر ما اعراض مردم از امور دينشان به حدى رسيده كه اصلاح و بهبود نمىپذيرد ، مگر اينكه مشيّت خداوند به آن تعلَّق گيرد و يكى از بندگان سعادتمند و قوى خود را بر انگيزد تا اين عيب و ننگ را دفع كند و اين رخنه و شكاف را ببندد ، و اين سستى را تلافى و جبران كند . [ 1 ]

--> [ 1 ] روشن بينى مؤلف در اين كه فساد و گناه وقتى شايع شد ديگر با پند و اندرز اصلاح و بهبود نمىپذيرد و نياز به قيام و اقدامى اساسى دارد از گفتار او آشكار است . به نظر وى وقتى منكرات و افعال ناشايسته و گناهان بزرگ از ميان مىرود كه خداوند يكى از بندگان سعيد و نيرومند خود را برانگيزد و به دست او ريشهء فساد و گناه كنده شود . به حمد اللَّه اين آرزوى علامهء نراقى در زمان ما جامهء عمل پوشيد . بسيارى از منكراتى كه وى ياد كرده با بسيارى ديگر كه به قول او امكان شمارش آنها نيست در جامعهء گذشتهء ايران آشكارا و بىپروا جريان داشت و كسى را ياراى امر به معروف و نهى از منكر نبود تا آنكه با انقلاب اسلامى ايران به رهبرى مردى كه او وصف نموده بيشتر آن گناهان يا به كلى رخت بر بست يا كم شد . اميد است همهء تعاليم و احكام اسلام مخصوصا اخلاق اسلامى كه چارهء نهائى و مكمّل همهء اصلاحات است در سراسر اجتماع ما نفوذ و تأثير عميق و حقيقى نمايد ، و اين كمال مطلوب وقتى تحقق خواهد يافت كه هم رهبران و مسئولان كشور به كوشش و تلاش توأم با علم و تقواى خود بيفزايند و هم مردم در اجراى آنچه موجب صلاح حال همگان و خشنودى خداى تعالى است مجريان و كارگزاران را يارى دهند . م .